مدت ها از نوشتن گریختم. و غافل بودم از اینکه نزدیک تر از هرچیزی به من همین دست خط ماندنی ست ... شب است و هوا مثل همیشه کمی خنک . ماه را از پنجره ی اتاقم لمس میکنم و تو خوابی ... و من امشب از تو مینویسم و برای تو . برای اولین بار ... شاید قبل از این لحظه ای که به خاطر تو خودکارم را برداشته ام هرگز توانایی نوشتن از چنین کسی را نداشتم یا شاید هنوز وقتش نرسیده بود البته تمام اینها حدس های من است بر اساس چیزهایی که میدانم آنچنان مهم نیست از دید تو ! نور ملایمی که حالا اتاقم را روشن کرده بیشترین بهانه برای فکر کردن به توست چون ماه مهربان هنوز آنقدر توانا هست که شب هایم را بدون چراغ سپری کنم... گاهی حس نیاز به کسی که وصف ناپذیر است برایم شیرین و گرم است ... مثل حالا! شاید یک حس شهوتناک زیبا و خیس آنچنان غرقم کند که هرگز نتوانم از ادب پیروی کنم گاهی نیازمندت میشوم در این حد ... و بسیار سرکوب میکنم حس گرمی را که درونم میجوشد و این حس همیشه از یک جنس نیست . جنسی که برای من و تو آشناست . نه ! گاهی تنها یک نگاه . یک آغوش . یک .. حتی یک سکوت . اما در کنار تو . نه به یادت و این کار همیشه ی من است . مثل حالا که مینویسم . به یاد تو و هوای اتاق مرا غرق در خود میکند تا نتوانم از فکر تو بیرون بروم اگر کلیشه ای شد یا شبیه نامه ...! به دل نگیر . عادت شده یکنواخت بودن نوشته هایم.. خواستم عادت دهم خودکارم را به اینکه از تو بنویسد . از تویی که حالا دلیل نوشته های منی. چشم هایت را بسته ای که دنیا را تاریک کنی امشب شب من به سیاهی چشمان توست وقتی که خوابیدی ..حس عجیبیست و برای من شیرین که تو آرام و بی جنبشی و غرق در زیبایی و این را چه خوب است که همه نمیبینند. و من هم تنها در خیالم تصور میکنم . که تو آرامش بخش ترینی برای من برایم زیبایی تو بی پایان اگر نباشد قابل وصف هم نیست . فقط گاهی به رسم عادت میگویم زیباترینی ... مهتاب امشب را در خودت خلاصه کردی . آرامش و زیبایی اش را اگر چه او هم وامدار توست ... شهرم در سکوت فرو رفته. همه خواب و من بیدار . برای اینکه فکرت گاهی اجازه ی هیچ کاری را نمیدهد .و این برای من قشنگترین اتفاق است دراز میکشم بر سطحی که تا تو کنارم نخوابی همیشه سرد است و نا آرام ... امشب ذهن من آزاد است با تو تا هرکجا که میخواهد سفر کند ... غرق در آرامش بخوابی تنها ترین فکر تنهایی من